Sevmek, sevilene yapılan en güzel duadır..

Dua, Allah’ın güzel isimlerine âşık olmak demektir..

Allah’a en çok dua edenler, O’na en çok âşık olanlardır..

Dua, Allah’ın her emrine sorusuz teslim olmak demektir..

Söyleyin!

Dua, hangi yüreği çaresiz, yarı yolda komuştur?..

Dua, kimi ulaştırmamıştır ki O Dost’a..

Gözlerinizdeki nem, duaya dönüşmedikçe ağlamış sayılmazsınız..

Güney Amerika’da bir yerliye sorulur:

-Dua ediyor musunuz?..
 
-Tabii ki ediyoruz.
 
-Peki, Yaratıcı’dan neler istiyorsunuz?..
 
-Neden, neler istiyorsunuz dediniz ?..
 
-O, herşeyi bize verdi..
 
-O’ndan istenecek şey yok..
 
-Sadece O’na teşekkür etmemiz gerekiyor.
 
-İşte bizim duamız, O’na şükürdür, der…
 
İ.Acarkan

İnsan yağmur gibi olmalı bence, herkesi ıslatabilmeli. .

Rahmeti kuşanıp herkese her şeye merhamet etmeli..

İnsan sözünü yağmur gibi yumuşakça indirmeli kulaklara;

Kırıp dökmemeli, damla damla söylemeli, ince ince sevmeli…

Şefkatli olup kimseyi küçümsememeli, hor görmemeli, kimsenin dalını kırmamalı..

İnsan yağmur gibi, bir görünmeli bir saklanmalı…

Öyle ince olmalı ki, ihtiyaç duyan onu dizi dibinde bulmalı, ihtiyaç bittiğinde hiç şikayetsiz ortalıktan kaybolmalı..

Yağmur göklerden yere serinliktir;

Yağmur yukarıdan aşağıya minnetsiz iniştir.

Yağmura “rahmet” diyenlere, yağmur damlaları sayısınca rahmet okumalı..

Senai Demirci

Peygamberimiz sallallahu aleyhi ve sellem’in yanına Hz. Ebû Bekir Sıddık radıyallahu anh geldi bir gün ve:

– Ne kadar güzelsin Ey Can! dedi.

Biraz sonra Ebû Cehil geldi. O da Peygamberimiz sallallahu aleyhi ve sellem’e bakıp;

– Ne kadar çirkinsin Ya Muhammed! dedi.

Peygamberimiz her ikisine de: “Haklısın” dedi. Ashab:

– Ya Rasulallah her ikisine de “haklısın” dedin deyince

O; – Ben bir aynayım, aynada herkes kendini görür. Ebû Bekir çok güzeldi, gördüğünü söyledi. Ebû Cehil çok çirkindi, o da gördüğünü söyledi.

Baş kısmı “Edeb yâ hû“
Kalp kısmı “Allah“
Sırt - göğüs kısmı “Âh mine’l-aşk“
Sağ etek kısmı “Yâ hazret-i Mevlânâ“
Sol etek kısmı “Bu da geçer yâ hû“
Sağ etek iç kısım “Hoş gör“

İstif-Uygulama: Mustafa Nazif

“Birer birer iplerini kesen, elbette kurtulabilir bütün bağlarından…
Fakat o zaman, kalır sahnenin önünde; bir yığın tahta olarak!”

“Kahraman olmak; Gönlünü iplere bağlı tutmaktır…

..Ve elini

..Belini

..Dilini

..Her yerini!”

“Ve her ip bir değere bağlar seni…

Değerlerin yoksa değerin ne ki?”

Geniş içerik için;

http://groups.google.si/group/islamdinihakkinda/browse_thread/thread/0fc87f540dbdb5aa

http://genclik.zaman.com.tr/?bl=14&hn=991

-Tövbe eden, hiç günah işlememiş gibidir.

-Sahi mi? Yani, sayısız günahlar işlediğim halde, hiç günah işlememiş sayılacağım öyle mi?

-Tövbe eden, hiç günah işlememiş gibidir.

-Ciddi misiniz? Oysa, bana kalsaydı, ben kendimi bile bu kadar kolay affedemezdim. Dostlarımdan bile öyleleri var ki, bir hata ettim diye beni defterden sildiler. Artık görüşmüyorlar. Ben de çoğu arkadaşıma ilk hatasını görür görmez küstüm. Hiç hata etmemişler gibi davranmam çok zor onlara. Oysa siz…

-Tövbe eden, hiç günah işlememiş gibidir.

-Daha önce tövbe etmediğim günahlarım da var benim. Özür dilemeyi unuttuğum hatalarım var. Yanlış olduğu halde, yanlışlığını kabullenmediğim bir sürü yanlışım var.

-Tövbe eden, hiç günah işlememiş gibidir.

-Nasıl yani? İçimde azıcık bir pişmanlık olsa bile, özür dilemiş mi sayılıyorum? Dilime varmayan içimdeki “ah!”lar da tövbe diye mi kabul ediliyor? Yüzümün kızarması da… Öyle mi?
..devamını oku

Şarkılar değil de
Hep kulaklar bitiyor,
Onarmak zordur.

Bir yürek üşümüş
Kapamış kapılarını,
Onarmak zordur.

Bir şey yitirilmiş
Hiç eskimeyecektir,
Onarmak zordur.

İnsanın içine düşen korku
Özgürlüğünden olmustur,
Onarmak zordur

Ölümü düşünmek yenilmek,
Sevmek ölümü yenmektir,
Onarmak zordur

Özdemir Asaf

Bir sûfi Bağdat pazarını gezerken bir ses duydu.

Bir satıcı; “ Bir hayli malım var, çok ucuza satıyorum,alan yok mu?” diye bağırıyordu.

Sûfi satıcının yanına yaklaştı ve:

“Ucuza satıyorum diyorsun, hiç’e de verir misin?” diye sordu.

Satıcı: “ Git başımdan be adam! Sen deli misin ki? Kim hiçe karşılık başkasına bir şey verir?”

Sûfi: “Allah veriyor” dedi.

“Üstelik hiçe karşılık her şeyi veriyor, istersen daha da fazlasını ihsan ediyor.”

Batıcılar, bizim günah duygumuzdan yakınıp dururlar..

Bu, güya hayatı olanca doluluğuyla yaşamaya engel oluyormuş!

Halbuki, İslamda günah, suçlarla ilgilidir..

Suç Alanının sınırlarını, siyah bir halenin içine almaktadır günah çizgisi..

Suçluluk halimizin masumluk halimize karışmasına ve kaynaşmasına engel olmaktadır..Hayatın içinde bir masumluk kontrolü sağlamaktadır, bir bakıma bir şuurdur günah duygusu.

Bir yandan da hayayla, utançla sıkı sıkıya ilgilidir bu duygu..

İslam hayayı inancın bütünleyicisi kabul etmiştir..

Allah’tan utanma, günah konularına yaklaşmaktan bile alıkor insanı.. Utanan insanın düşüncesi yüzüne vurur..
Onun için kötülüğü düşünmek bile istemez utanan insan..

Utanış ve günah işleme korkusu, suç, haram ve günah alanlarından uzak tutar müslümanı..Böylece müslümanın hayatı, kendiliğinden bir arılık, bir temizlik kazanır.
..devamını oku